Παρασκευή, 16 Ιουλίου 2010

Mονο περνας και ταξιδευεις

Μόνο περνάς και ταξιδεύεις

Είναι λιμάνια ρημαγμένα απ’ τους καιρούς
Και κάτι γέροι ναυτικοί που αργοπεθαίνουν
Μονάχα γλάροι που και που τους συντροφεύουν
Και ο υγρός αέρας που ‘ρχεται απ΄ τους Τροπικούς



Και εσύ απ’ τον ντόκο μου τον τόσο τσακισμένο
Λύνεις και πάλι τα σχοινιά σου από τις δέστρες
Ακούς μονάχα τις Σειρήνες τις πλανεύτρες
Πάλι ο Σιρόκος σε καλεί να πας αλλού


Ρεφραίν
Θα περπατάς στους δρόμους της Αργεντινής
Με ένα κρασί, και στο άλλο χέρι ένα ποτήρι
Θα σ’ αγαπώ σε όλες τις θάλασσες της γής
Μέχρι του Νότου το πιο μακρινό Ακρωτήρι.

Θα τριγυρνάς της Νότιας Κίνας τα χωριά
Και θα χορεύεις στους γαλάζιους ορυζώνες
Κι αν νοσταλγήσεις την αγάπη μου ξανά
Θα στείλω πίσω να σε φέρουν οι Μουσώνες



Είναι καράβια από καιρό παροπλισμένα
και στης σκουριάς παρατημένα τα καρνάγια
Γεμάτα μνήμες από δίνες και ναυάγια
Που μες τα αμπάρια τους κρατούν καλά κλεισμένα.

Και σύ μου γνέφεις καθισμένη στην προβλήτα
Κι ο αέρας παίρνει τα μαλλιά σου με μανία
Που νάσαι τώρα, στη Χιλή, στο Μεξικό?
Θα ξεδιψάσεις είπες στην Παταγονία

 Κολλινιάτη Ιωάννα 23.03.2008

To κομμάτι αυτό έχει μελοποιηθεί από τον συνθέτη Δημήτρη Σάββα και το ερμηνεύει ο ίδιος








Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου