Σανατόριο

Σανατόριο
Ασθματικοί κι δυο στο ίδιο σανατόριο
Και στης ρουτίνας το μαρτύριο εθισμένοι
Κατρακυλίσαμε αργά στο περιθώριο
Απ’ τη συνήθεια και οι δύο μας μεθυσμένοι

Σε άδεια δωμάτια κάθε νύχτα σεργιανίζοντας
Μοιάζουμε μπλούζες διπλωμένες στο συρτάρι
Της ναφθαλίνης μυρωδιά έχει ο ορίζοντας
Λίγη λεβάντα πουθενά να μας φρεσκάρει
Ρεφραίν
Ολοι οι φόβοι μου μπροστά μου ξεδιπλώνονται
σαθρά θεμέλια είχε η αγάπη αυτή
Χτίσαμε τοίχους που συνέχεια διαβρώνονται
Αυτός ο έρωτας θα κατεδαφιστεί

Σε χειμερία νάρκη είχαμε οι δύο μας βυθιστεί
Με μια αγωνία μήπως φύγει ο Χειμώνας
Ξορκίζαμε την Ανοιξη μην τύχει και φανεί
Και λιώσει μέσα από τις καρδιές ο παγετώνας

Μα ήρθε το τέλος κι είν’ αυτό το μόνο σίγουρο
Κι ότι έχω μέσα μου για σένα θα σκοτώσω
Το δρόμο παίρνω της φυγής με βήμα γρήγορο
Να λυτρωθώ και σένα να ελευθερώσω

2/5/2008    Ιωάννα Κολλινιάτη
              Δημήτρης Σάββας

(Σημ :To τραγούδι έχει μελοποιηθεί από τον Δημήτρη Σάββα και το ερμηνεύει ο ίδιος) 

https://www.youtube.com/watch?v=1CIHZSygy50

Κυκλάμινα

Σε υγρών σταθμών χορταριασμένες αποβάθρες
Μόνες χορεύουνε τις νύχτες οι σκιές
Πάνω σε ράγες σκουριασμένες και παλιές
Παραφυλάνε τους ανύποπτους διαβάτες

Δίπλα η σκιά μου στο σκοτάδι περιμένει
Τις κουρασμένες μου γραμμές να διασχίσεις
Να γίνεις  τρένο, με ορμή να με πατήσεις
Κοιτάζοντάς με, μες τις ράγες ξαπλωμένη

Ρεφραιν
Σαν τα κυκλάμινα την Ανοιξη που χάνονται
Μες τους χειμώνες μου θα ανθίζεις ανεπαίσθητα
Σε νοσταλγώ καμια φορα, έτσι ασυναίσθητα
Σαν όλα τα άγρια που ποτέ τους δεν δαμάζονται

Σαν τα πουλιά που για τη ζέστη ταξιδεύουνε
Θα επιστρέψεις ή θα μείνεις σ’ άλλες Χώρες?
Περάσαν χρόνια καθώς μέτραγα τις ώρες
Κι είναι όλα εδώ και να γυρίσεις περιμένουνε

Βλέπω τις νύχτες τα βαγόνια σου μπροστά μου
Γεμάτα φως και με καινούργιους επιβάτες
Δίχως πυξίδες οδηγείς και δίχως χάρτες
Λιμνή μικρή σου 'χε φανεί η αγκαλιά μου

Και εγώ σαν τρένο σε σταθμό παραμεθόριο
Δεν θα σε βρω όσο κι αν ψάξω μες το χάρτη
Με τη σκιά σου για μοναδικό επιβάτη
Στα ονειρά μου θα γυρίζω την Υδρόγειο

Ιωάννα Κολλινιάτη 19.05.2008
(To τραγούδι αυτό έχει μελοποιηθεί από τον Τάσο Στάβερη και το ερμηνεύει η Νατάσσα Μωυσόγλου) 

https://www.youtube.com/watch?v=nQNKc9YnYIg

Aγαπώ ένα αστέρι

Αγαπώ ένα αστέρι

Στο βάθος του ουρανού
Σιωπηλή Κασσιόπη
Προσμένει την αυγή
σαν πιστή Πηνελόπη

Στων αστεριών τα αχνά
και παράξενα φώτα
Χωρίς προορισμό ,
ποια να διέγραψε ρότα ;

Σα θάλασσες φιλόξενες
Μεθυστικές
Του σκοτεινού λαιμού της
οι φυλακές

Μακρια από στεριές
Κι από μέρη γνώριμα
Πότε σοφία γεμάτη
και πότε ανώριμα

Ρεφραιν

Σε γκρίζους γαλαξίες και νεφελώματα

Στου άσπρου σεντονιού της τα χαρακώματα

Ποια μέθη απ ' κορμιού της τη μέθη  ανώτερη ?

Ποια σκέψη απ ' φιλιού της τη σκέψη  απώτερη ;

Φοράει για σκουλαρίκια
Πάντα κοράλλια
Και κάθε νύχτα χάνεται
Μες τα ακρογιάλια

Στα σύννεφα πλαγιάζει
Δεν θέλει στρώματα
Σαν τρέχει να κρυφτεί
Τα ξημερώματα

Και εγώ ένας υπηρέτης
Ένας ασήμαντος
Ένας μικρός διαβάτης
Αυτού του Σύμπαντος

Θα τη λατρεύω δίχως
Μεγάλα λόγια
Στα σκοτεινά του νου μου
Και υγρά υπόγεια

Ιωάννα Κολλινιάτη 17.6.2008

(το τραγουδι αυτό έχει μελοποιηθεί απο τον Αντρέα Τσιλιφώνη)